Een woord van de dominee
Vooraan staan en vooraangaan
Onderweg naar Jeruzalem nam Jezus de twaalf leerlingen apart. Hijzei tegen hen: ‘We zijn nu op weg naar Jeruzalem, waar de Mensenzoon zalworden uitgeleverd aan de hogepriesters en de schriftgeleerden, die Hem terdood zullen veroordelen. Ze zullen Hem uitleveren aan de heidenen, en diezullen Hem bespotten, geselen en kruisigen. Maar op de derde dag zal Hij wordenopgewekt uit de dood.’ (Mattheüs 20:17-19) Bovenstaande woorden van Jezus worden zijn ‘derdelijdensaankondiging’ genoemd. Ze volgen rechtstreeks op de gelijkenis van ‘dearbeiders in de wijngaard’. De arbeiders die de hele dag in de wijngaardgewerkt hebben, ergeren zich aan het feit dat hun collega’s die slechts één uurdaar gewerkt hebben evenveel loon krijgen als zij. Dat hebben ze toch nietverdiend? In hun ogen is het onrechtvaardig dat de baas dat doet. Zij vindendat zijzelf een streepje vóór hebben op die werkers van het laatste uur, en gunnenhun dit niet.Nadat Jezus zijn komende lijden, sterven en opstanding heeftaangekondigd, vertelt Mattheüs dat de moeder van Jakobus en Johannes (de zonenvan Zebedeüs) bij Jezus komt vragen of haar zonen een ereplaats mogen krijgenals Hij koning geworden is: aan zijn linker- en rechterhand. Zij wil dus dathaar zoons een streepje vóór krijgen op de rest. Zo komen we dus direct vóór endirect ná die ‘derde lijdensaankondiging’ het oermenselijk verlangen tegen naareen vooraanstaande positie. Je gunt dan jezelf meer dan anderen… In dekoninkrijken van deze wereld is dat normaal, maar in Gods Koninkrijk isdaarvoor geen plaats: daar leven we van zijn genade die ons gelijk behandelt. Daartussenin spreekt Jezus over zijn naderende kruisdood enopstanding, waar we de week na de verschijning van dit kerkblad bij stilstaanin de kerken. Ze zijn op weg naar Jeruzalem (‘opgaan’ heet dat in de Bijbel),maar Jezus weet al dat die opgang voor Hem een ‘afgang’ gaat worden. Deleerlingen worden opnieuw erop voorbereid dat er een dramatische wending gaatkomen naar zijn kruisiging, gevolgd door een nieuwe onverwachte omslag naarzijn opwekking uit de dood. Het wil allemaal echter nog niet zo tot hendoordringen. Later pas, vanaf Pasen, zullen ze zich deze woorden herinneren enzullen hun ogen erdoor geopend worden; nu nog niet. De ontevreden arbeiders van het eerste uur klagen in de gelijkenisdat zij ‘de last en de hitte van de dag’ verdragen hebben en de werkers van hetelfde uur niet. In het lijden van Jezus dat Hij daarna aankondigt gaat Hijzelfletterlijk de hitte van de dag verdragen aan het kruis op Golgotha, en krijgtHij de zware last van onze zonde te dragen. Ook dat zullen ze echter pas latergaan verstaan.Onze zonde, dat kan een abstract begrip zijn, maar de menselijkeneiging om anderen opzij te duwen om vooraan te staan is daar een gestalte van.Daar tegenover zien we Jezus in zijn lijden en sterven verzoening brengen voordeze zonde, en zien we Hem ‘vooraan gaan’: Hij gaat vóór ons uit door leed endood heen, maar ook door de opstanding heen naar het eeuwige leven in GodsKoninkrijk. Daarop mogen we antwoorden met lied 559: Gij die ver voor ons uit doordrong in ’t land der angst, help ons in ’t donker, o Heer, U te vinden. Gij die al onze schuld in uw vergeving draagt, wees onze vrede, o Jezus, voor eeuwig. Gij die met levensbrood door tijd en ruimte gaat, geef alle dagen, o Christus, dit brood ons. Gij die ver voor ons uit in deze wereld zijt, zend ons met vrede en brood, Heer, tot de mensen.
.svg)
.svg)